آستانگی تلاشی است برای فهم لحظهها و دورههایی که در آنها شکل پیشین زندگی دیگر کاملاً پابرجا نیست، اما وضعیت تازه هم هنوز تثبیت نشده است؛ فاصلهای میان آنچه میشناسیم و آنچه هنوز نام روشنی ندارد.
این پروژه از تجربههای معاصرِ تغییر آغاز میکند: مهاجرت، بیماری، دگرگونی بدن، جابهجایی، فقدان، تغییر رابطهها، بحرانهای شخصی و جمعی، و حتی تغییرات آرامی که بیسروصدا نسبت ما را با جهان عوض میکنند.
پرسش اصلی آستانگی این نیست که چگونه هرچه سریعتر از این وضعیتها عبور کنیم. پرسش این است که در خودِ این میان چه اتفاقی میافتد؟ ادراک چگونه تغییر میکند؟ نسبت ما با زمان، قدرت، زبان، بدن، خانه و دیگری چه میشود؟ و چرا بعضی امکانها فقط زمانی دیده میشوند که نظم پیشین برای مدتی از کار افتاده باشد؟
آستانگی با سنتهایی مانند نظریهی liminality، پدیدارشناسی، نظریههای قدرت، فضا، کنش، حضور و resonance گفتوگو دارد؛ اما هدف آن صرفاً بازخوانی این سنتها نیست. پروژه میکوشد از دل تجربهی معاصر فارسیزبانان، مهاجرت، زندگی شهری، فناوری، بحران و تغییر، زبان نظری مستقلی بسازد.
در این پروژه، «آستانه» فقط نقطهی عبور نیست؛ گاهی خودِ وضعیت اصلی زندگی است.
آستانگی فعلاً در قالب نوشتهها، یادداشتهای نظری، صحنههای روایی و پژوهش در حال توسعه است و کتاب «آستانگی» یکی از صورتهای آیندهی این پروژه خواهد بود.
نوشتهها و کتابها